Na wyłączność

Swing 20s Band style

250.00 

Akceptuje prawie wszystki banki
  • Visa Card
  • MasterCard
  • PayPal

Opis

Swing Band style to aranżacja do której możecie sami napisać melodię i słowa. W aranżacji na grano żywą gitarę. Oprócz gitary została użyta sekcja dęta. Polecam fajny taneczny klimacik bardzo mocno przypominający żywy band.

Aranżacja Swingu w Stylu Lat 20. – Jak Brzmiała Złota Era Jazzu?

Lata 20. XX wieku to okres dynamicznych zmian w muzyce, mody i kultury. W erze prohibicji i rozkwitu klubów jazzowych narodził się swing – styl, który do dziś kojarzy się z energią, elegancją i niezrównanym rytmem. Choć pełny rozwój swingowej orkiestry przypadł na lata 30., to właśnie w dekadzie lat 20. zaczęły się kształtować aranżacje, które stały się fundamentem dla późniejszych big-bandów.

Swing w latach 20. – narodziny stylu

Swing w latach 20. był jeszcze w fazie eksperymentalnej i wyłaniał się z nowoorleańskiego jazzu oraz bluesa. Cechował się dynamicznym rytmem, synkopą i kolektywną improwizacją. W tym czasie zespoły jazzowe były mniejsze niż późniejsze big-bandy, liczyły zwykle od 5 do 10 muzyków. Ich instrumentarium obejmowało trąbki, puzony, klarnety, saksofony, fortepian, kontrabas, perkusję oraz czasami banjo.

Charakterystyczne elementy aranżacji swingowej lat 20.

1. Sekcja rytmiczna jako fundament

Podstawę swingowego brzmienia stanowiła sekcja rytmiczna. Pianino, perkusja i kontrabas (często zastępowany przez tubę) nadawały utworom pulsujący rytm. Wczesne nagrania często wykorzystywały banjo zamiast gitary, co nadawało brzmieniu ostrości i klarowności.

2. Sekcja dęta – dialogi i kontrapunkty

Trąbki, puzony i klarnety grały w dialogu, często na zasadzie „call and response” – jedna sekcja przedstawiała temat, na co druga odpowiadała wariacją lub kontrapunktem. Trąbka często pełniła rolę solowego instrumentu prowadzącego, a klarnet dodawał finezyjne ornamentacje.

3. Improwizacja jako kluczowy element

Muzycy w latach 20. nie trzymali się ściśle zapisanych nut – aranżacje pozostawiały dużo przestrzeni na improwizację. Lider zespołu (często sam będący instrumentalistą) dawał sygnał do zmian dynamiki lub wejścia solistów.

Podoba Ci się ?

Jeśli tak, to zostaw proszę swój e-mail. Jak tylko pojawi się nowy aranż na pewno dostaniesz powiadomienie.

To pole jest wymagane.

Nie martw się nie spamuje 🙂 I pamiętaj że zawsze możesz się wypisać.